Na een tijdje ziet ze hen niet meer en bevindt ze zich weer in de kamer van Tom.
Haar gezicht voelt nat aan, ze wrijft over haar wang en merkt dat ze gehuild heeft.
Wat een vreemde droom, wat had dat nou weer te betekenen? Ze begint erover na te denken.
Zou Bill zich eenzaam voelen zo alleen op tour?
Het moet wel moeilijk zijn voor hem als je niemand hebt om dat mee te delen.
Ja hij heeft Tom wel, maar wat als Tom een liefje heeft?
Wat moet Bill dan? Plotseling denkt ze aan Lot, ze moet haar nodig eens bellen!
Ze heeft haar zoveel te vertellen!
“Morgenvroeg,” fluistert ze tegen zichzelf.
Ze wrijft in haar ogen en stapt uit bed.
De vloer onder haar voeten kraakt als ze naar het raam stapt.
Het regent een beetje, dikke druppels tikken tegen de ruit
en het lijkt alsof ze een liedje zingen. Lienke blijft daar nog even staan
en stapt dan naar de badkamer, ze neemt een glas en doet er wat water in.
Wat heeft ze een dorst! Ze drinkt twee glazen water en zet het glas dan terug.
Ze kijkt even naar zichzelf in de spiegel en haalt een borstel door haar verwarde haren.
Opeens hoort ze geklop aan de deur. Wie is dat nou weer?
Ze stapt de badkamer uit, naar het nachtkastje en neemt haar gsm.
Het is drie uur 's nachts, wie staat er op dit uur aan haar deur?
Er wordt nog eens geklopt, nu wat harder.
Ze gaat naar de deur, aarzelt even maar doet dan toch open.
In de gang is het donker en er staat maar één persoon.
Hij kijkt haar aan en glimlacht breed, ze krijgt er rillingen van.
“Héé... Euhm, ik lag te piekeren in mijn bed en kon niet slapen.
Toen hoorde ik gestommel op jouw kamer dus ik dacht ik kom even langs,” brengt Tom hakkelend uit.
Hij lijkt nerveus, maar waarom dan?
“Oh hallo, uhm kom maar even binnen,” zegt Lienke snel.
Lienke stapt naar de lichtschakelaar en net als ze het licht wil aandoen, houdt Tom haar tegen.
“Niet nodig, de maan brengt genoeg licht binnen,” zegt hij liefjes.
Hij kijkt haar diep in de ogen en lacht naar haar.
Lienke voelt hoe haar maag zich vult met vlinders en wordt knalrood.
Ze wendt haar blik af en gaat naar haar gsm. Ze doet alsof ze naar het uur kijkt.
Tom stapt naar het raam en zet zich neer.
“Kom je erbij zitten,” vraagt hij aan Lienke.
Lienke aarzelt geen moment en zet zich naast Tom op de grond.
Ze kijkt naar buiten, naar de sterren.
Ze zitten daar een paar minuten zwijgend naar de sterren te staren.
Plots krijgt Lienke het koud, ze rilt een beetje.
“Je hebt het koud,” zegt Tom bezorgd.
Hij kijkt naar het bed en zet zich recht.
Hij neemt een deken en sleurt ze mee naar het raam.
Voorzichtig legt hij één helft van de deken op haar schouders.
Terwijl hij zich neerzet, legt hij de andere helft over zijn eigen schouders.
“Dat is beter,” fluistert hij.
“Dank je,” bloost Lienke.
Tom knikt lachend en kijkt dan weer naar de sterren.
Perfectie kan soms zo simpel zijn.
Haar gezicht voelt nat aan, ze wrijft over haar wang en merkt dat ze gehuild heeft.
Wat een vreemde droom, wat had dat nou weer te betekenen? Ze begint erover na te denken.
Zou Bill zich eenzaam voelen zo alleen op tour?
Het moet wel moeilijk zijn voor hem als je niemand hebt om dat mee te delen.
Ja hij heeft Tom wel, maar wat als Tom een liefje heeft?
Wat moet Bill dan? Plotseling denkt ze aan Lot, ze moet haar nodig eens bellen!
Ze heeft haar zoveel te vertellen!
“Morgenvroeg,” fluistert ze tegen zichzelf.
Ze wrijft in haar ogen en stapt uit bed.
De vloer onder haar voeten kraakt als ze naar het raam stapt.
Het regent een beetje, dikke druppels tikken tegen de ruit
en het lijkt alsof ze een liedje zingen. Lienke blijft daar nog even staan
en stapt dan naar de badkamer, ze neemt een glas en doet er wat water in.
Wat heeft ze een dorst! Ze drinkt twee glazen water en zet het glas dan terug.
Ze kijkt even naar zichzelf in de spiegel en haalt een borstel door haar verwarde haren.
Opeens hoort ze geklop aan de deur. Wie is dat nou weer?
Ze stapt de badkamer uit, naar het nachtkastje en neemt haar gsm.
Het is drie uur 's nachts, wie staat er op dit uur aan haar deur?
Er wordt nog eens geklopt, nu wat harder.
Ze gaat naar de deur, aarzelt even maar doet dan toch open.
In de gang is het donker en er staat maar één persoon.
Hij kijkt haar aan en glimlacht breed, ze krijgt er rillingen van.
“Héé... Euhm, ik lag te piekeren in mijn bed en kon niet slapen.
Toen hoorde ik gestommel op jouw kamer dus ik dacht ik kom even langs,” brengt Tom hakkelend uit.
Hij lijkt nerveus, maar waarom dan?
“Oh hallo, uhm kom maar even binnen,” zegt Lienke snel.
Lienke stapt naar de lichtschakelaar en net als ze het licht wil aandoen, houdt Tom haar tegen.
“Niet nodig, de maan brengt genoeg licht binnen,” zegt hij liefjes.
Hij kijkt haar diep in de ogen en lacht naar haar.
Lienke voelt hoe haar maag zich vult met vlinders en wordt knalrood.
Ze wendt haar blik af en gaat naar haar gsm. Ze doet alsof ze naar het uur kijkt.
Tom stapt naar het raam en zet zich neer.
“Kom je erbij zitten,” vraagt hij aan Lienke.
Lienke aarzelt geen moment en zet zich naast Tom op de grond.
Ze kijkt naar buiten, naar de sterren.
Ze zitten daar een paar minuten zwijgend naar de sterren te staren.
Plots krijgt Lienke het koud, ze rilt een beetje.
“Je hebt het koud,” zegt Tom bezorgd.
Hij kijkt naar het bed en zet zich recht.
Hij neemt een deken en sleurt ze mee naar het raam.
Voorzichtig legt hij één helft van de deken op haar schouders.
Terwijl hij zich neerzet, legt hij de andere helft over zijn eigen schouders.
“Dat is beter,” fluistert hij.
“Dank je,” bloost Lienke.
Tom knikt lachend en kijkt dan weer naar de sterren.
Perfectie kan soms zo simpel zijn.
