[Vijfennegentigste deel]

Lienke duwt de deur open en ademt de frisse lucht in.
Een paar dagen geleden was ze nog bij Chase, Emma en Lucas.
Maar nu is ze alweer terug thuis.
Voor het eerst in lange tijd, gaat ze de tuin in.
Ze stapt op het gras in haar blote voeten.
Voor de tijd van het jaar, is het best nog warm.
Ze voelt het gras kietelen
en een glimlach verschijnt op haar gelaat.

De zon verlicht de hele tuin
en Lienke sluit haar ogen even
om te genieten van de warmte op haar wangen.
Ze snuift de heerlijke lucht in en voelt ineens
iets kriebelen aan haar hand.
Floo, haar witte labrador, staat naast haar.
Haar snorharen raken de rug van Lienkes hand
en haar oogjes twinkelen vrolijk.
Ze heeft vast honger, denkt Lienke.
Ze besluit om naar binnen te gaan en Floo eten te geven.

De oudjes zijn een paar dagen de deur uit,
en haar zus blijft bij haar vriendje slapen, geweldig!
Ze stapt het huis in en gaat Floo's eten halen.
Ze gaat weer naar buiten en doet het eten in Floo's bakje.
Ze blijft even staren naar haar hond
en ziet hoe ze het eten naar binnen schrokt.
Nou, dat kan niet gezond zijn!
Ze besluit om Floo maar te laten doen
en gaat terug naar binnen.

Eenmaal ze de keuken binnenstapt,
zit haar kat haar aan te staren.
“Voed me, voed me,”
klinkt er uit haar kleine mondje.
Natuurlijk zei ze deze woorden niet echt!
Ze miauwde, zoals katten horen te doen.
“Geweldig,” mompelt Lienke.
Nu kan ze haar ook nog eens eten geven.
Snel haalt ze een potje
Sheba uit de kast en opent het.
Wat een stank seg, hoe katten zoiets
kunnen eten begrijpt ze niet!

Ze doet de inhoud van het potje op een bordje
en gaat het aan de eetplaats van haar kat zetten.
“Smakelijk,” zegt ze voor ze weggaat.
Gek eigenlijk, hoe ze soms tegen haar huisdieren praat.
Lienke stapt naar de computer en meldt zich aan op msn.
Er is bijna niemand online, dan maar tv kijken.
Ze schakelt het ding aan en staart een tijdje naar het scherm.
Eigenlijk is ze best moe, maar het is nog maar zes uur!

Haar maag begint te grommen.
Ze zet de tv uit, stapt terug naar de keuken
en warmt haar eten op in de microgolfoven.
Nadat ze gedaan heeft met eten,
zet ze haar bord op het aanrecht en gaat ze naar boven.
Als er dan toch niets op tv is, dan maar muziek luisteren!
Ze legt zich neer op het bed en zet haar stereo aan.
Op de achtergrond hoort ze muziek spelen, maar ze luistert niet echt.

Haar gedachten dwalen af naar Tom, hij is zo heerlijk.
Ze heeft hem al elke dag gesproken aan de telefoon
en elke keer ze zijn stem hoort,
voelt ze zich een beetje dichter bij hem.
Gisteren heeft ze met Lot gebeld,
om haar alles te vertellen over haar en Tom.
Ze was enorm blij voor Lienke,
maar Lienke wist dat diep in het diepste van haar ziel,
Lot ook wel een beetje jaloers was.
Maar dat is wel logisch, natuurlijk!
Nadat ze Lot beloofde dat ze haar
eens zou voorstellen aan Bill, haakte ze in.

Opeens breekt er een zinnetje
van een liedje door haar gedachtegang.
“This coma is giving me a way out,
just leave me here 'till I'm over me.”
Nailpin knalt door haar boxen,
ze luistert aandachtig naar het liedje.
Ze weet niet waarom,
maar tegenwoordig zou ze het liefst alleen zijn.
Ze heeft een gevoel dat het toch geen zin
meer heeft om nog moeite te doen,
iedereen verlaat haar volgend jaar toch.

Na de middelbare school moet ze toch
weer helemaal opnieuw beginnen.
Ze zucht, zet zich recht en opent het raam.
Ze kijkt naar buiten, naar de lucht,
naar de vogels, naar de wolken.
Ja, ziet er best goed uit.
De wereld is nog steeds intact,
maar hoelang gaat dat nog duren?
Plotseling hoort ze beneden de bel gaan.
“Verdomme,” vloekt ze.

Ze gaat snel naar beneden en stapt naar de deur.
Ze luistert even aan de deur, ze hoort stemmen.
Ze probeert te verstaan wat ze zeggen,
maar zo goed kan ze het niet horen.
Ze blijft luisteren, de stemmen klinken zo bekend.
Wie zou het zijn, ze verwachtte toch niemand?
Normaal gezien zou ze de deur nooit opendoen,
maar iets in haar zegt dat het moet.

Ze draait de sleutel twee keer naar links
en duwt de klink naar beneden.
Ze trekt de deur naar binnen open
en kijkt naar buiten.
Haar mond valt open van verbazing,
ze sluit haar ogen even en opent ze dan weer.
Dit kan niet waar zijn, kan dit waar zijn?

[ Ajouter un commentaire ] [ 17 commentaires ]

# Posté le samedi 25 octobre 2008 10:49

[Zesennegentigste deel]

Lienke staart voor zich uit,
ze kan geen woord over haar lippen krijgen.
Vier paar ogen staren haar aan, zou ze dromen?
Ze is aan het dromen, daar is ze zeker van.
Dit kan gewoon niet waar zijn,
zo'n dingen gebeuren niet in haar leven.
Opeens voelt ze twee armen om haar lichaam,
ze ruikt een hemelse geur.
Iemand omhelst haar op zo'n liefdevolle manier
dat haar hart er een slag door overslaat.

Iemand laat haar weer los en kijkt haar liefjes aan.
“Ga je ons nog binnenlaten,” vraagt iemand.
Lienke gaat opzij, ze gebaart dat ze binnen mogen komen.
Wanneer ze binnen zijn, sluit Lienke kalmpjes en langzaam de deur.
Ze draait de sleutel opnieuw twee maal om en stapt naar de living.
Ze wil iets zeggen, iets doen, maar het lukt haar niet.
Ze is volledig in de war, misschien droomt ze toch.
De vier paar ogen kijken haar vragend aan.

“Gaat het wel?”
Lienke knikt en slikt.
“Zeker van? Ik bedoel, je ziet een beetje bleekjes...”
“Ze is vast gewoon even verbaasd, hoe zou je zelf zijn!”
Lienkes hart begint sneller en sneller te slaan,
ze wil het doen stoppen maar ze weet niet hoe.
Haar gedachten slaan op hol, ze heeft zoveel vragen.
Wat doen ze hier, hoe komen ze hier,
hoe hebben ze haar gevonden, zou ze écht niet dromen?

Ze hoort haar harkt bonken,
ze vraagt zich af of zij het ook kunnen horen?
Het klinkt alsof er iemand op een trommel zit te slaan
in haar borstkas, dus waarschijnlijk horen ze het wel.
De vier paar ogen kijken haar nog steeds aan.
“Euhm, misschien moeten we jullie even alleen laten.
Wij zullen met Bills auto even een paar dingen gaan halen
in de winkel, we zijn terug voor je het weet!”

'Bill', bij het horen van die naam dringt alles ineens tot Lienke door.
Tokio Hotel staat in haar living, ze zijn haar komen opzoeken,
ze hebben haar gevonden.
Een beetje verdwaasd laat ze Bill, Georg en Gustav buiten.
Ze loopt terug naar de living en weet niet goed wat te doen.
Ineens komen die prachtige ogen naar haar toe,
Tom slaat zijn armen om haar heen.

Lienke nestelt haar hoofd in zijn veel te grote gilet en ze snuift zijn geur op.
Zijn lichaam voelt warm aan, zijn armen zo veilig en vertrouwd.
Een traan rolt over haar wang, eentje van geluk.
“Ik miste je,” fluistert ze zachtjes.
Tom lost zijn greep, hij heft haar kin zachtjes op en kijkt haar aan
met die twee ogen waar Lienke zichzelf onmiddellijk in verliest.
“Ik miste je ook,” zegt hij lief.

Hij brengt zijn lippen naar de hare en kust haar
met zo'n lieve zachtheid dat Lienkes buik
compleet gevuld is met vlindertjes.
Twee paar lippen maken zichzelf weer los van elkaar,
twee paar ogen kijken elkaar aan.
“Je vraagt je zeker af wat ik hier doe, he?”
Lienke knikt.

“Weet je nog toen ik je vertelde
dat we een lange vakantie zouden nemen?”
“Uhu...”
“En dat we ergens heen wilden gaan
waar we ons thuis zouden voelen?”
Lienke knikt nog een keer.
“Wel, hier zijn we dan!”
“Maar, jullie kunnen hier niet blijven!
Nou ja, vanavond wel want er is toch niemand thuis...
Maar daarna, ...”
“Geen zorgen, we vinden er wel iets op!”

Lienke gelooft hem, hij vindt er vast wel iets op.
En als hij het niet alleen kan, doen ze het samen.
Ze besluiten wat tv te kijken,
Lienke gaat in Toms armen liggen
en luistert naar zijn ademhaling.
Het kan haar niet echt schelen wat er op tv is,
zolang ze maar bij hem kan zijn.
Even later zijn de anderen terug,
ze hebben wat junkfood mee en massa's snoep.

Een film begint, Lienke heeft geen idee welke het is.
Ze staart naar het scherm maar ze kijkt niet echt.
Ze wil gewoon voor eeuwig in Toms armen blijven liggen,
het voelt zo ongelooflijk goed.
Ze sluit haar ogen en voelt zich
langzaam wegzakken in een diepe slaap.
Maar ze houdt het niet tegen, ze is te moe.
Er kan haar niets gebeuren, Tom beschermt haar wel.
[ Ajouter un commentaire ] [ 18 commentaires ]

# Posté le lundi 27 octobre 2008 07:16

[Zevenennegentigste deel]

De zon straalt achter de bomen.
In de zetel zit een jongen met dreadlocks
met een meisje dat in zijn armen ligt te slapen.
De jongen heeft zijn ogen al een tijdje open,
maar het meisje slaapt vredig verder.
Tom duwt Lienke zachtjes van zich af
en legt voorzichtig een kussen onder haar hoofd.
Hij blijft nog even staan en kijkt rond,
Bill, Gustav en Georg liggen in de andere zetel te slapen.
Bills hoofd ligt op Georgs schouder, wat een grappig zicht.

Tom trekt naar de keuken en zoekt naar een glas.
Hij trekt een paar kasten open,
en ineens valt er ergens een papiertje naar beneden.
Hij raapt het op en ziet dat het een soort recept is.
Er staat een fotootje bij van een frangipanetaart.
Lekker, denkt hij, dat kan hij deze namiddag maken met Lienke.
Hij propt het papiertje in zijn zak en gaat verder op zoek naar een glas.
Uiteindelijk vindt hij eentje, giet het vol met water en slokt het binnen.
Bill komt verdwaasd de keuken in gestrompeld.

“Haaa broertje,” zegt Tom vrolijk
“Wat doe jij in godsnaam al op,” vraagt Bill verward.
“Kon niet meer slapen... Jij sliep precies wel lekker?”
“Hoezo?”
“Ja, gezellig op Georgs zachte schouder,” plaagt Tom.
“Haha, heel grappig! Ik sliep, ik weet toch ook niet
wat ik doe in mijn slaap! Pestkop!”
“Ah kom op, ik grapte maar wat!
Seg, ga je even mee naar de winkel?”
“Ja goed, ik wil nog wat snoep hebben!
Alles van gisteren is al bijna op...”

Iets later zitten Tom en Bill samen in de auto op weg naar de winkel,
Bill zit heel de tijd luidkeels mee te brullen met de radio
en Tom laat hem maar fijn zijn gang gaan.
Het is toch zinloos om hem proberen te doen stoppen.
Aangekomen in de winkel, rent Bill onmiddellijk naar de snoepjes.
Tom daarentegen zoekt alle ingrediënten voor de taart.
Als hij klaar is, gaat hij op zoek naar Bill.
Hij komt hem tegen in de snoepgang en overtuigt hem uiteindelijk
dat 20 pakjes Skittles genoeg zijn om tot morgen toe te komen.
Ze trekken naar de kassa en betalen alles.

Als ze even later terug bij Lienke thuis aankomen,
is iedereen al wakker. Georg en Gustav zitten aan tafel
en eten een paar boterhammen,
Bill begint een preek af te steken over het snoep
en dat het eerlijk verdeeld moet worden.
Tom vraagt aan Gustav waar Lienke is
terwijl Georg en Bill zich verdiepen in een hevige discussie.
Gustav wijst naar de trap en Tom begint hem te beklimmen.

Eens hij boven is, ziet hij een deur op een kier staan.
Een grote poster van Tokio Hotel neemt een groot stuk van de deur in,
met daaronder twee grote foto's van Parijs.
Hij duwt de deur een beetje verder open en gaat naar binnen.
Uit de stereo naast het bed, klinkt de stem van Kelly Clarkson.
Hoe het liedje heet, weet hij niet.
De muren hangen vol met posters van Tokio Hotel,
er is zelfs één muur die volledig versierd is met enkel en alleen hij.

Hij kijkt naar de muur links van hem en ziet
een grote collage hangen van hem en zijn tweelingbroer.
Hij glimlacht even, ze is precies wel een hevige fan, denkt hij.
Plotseling hoort hij iemand naar adem happen achter hem.
Hij draait zich om en kijkt recht in Lienkes ogen.
“Tom! Je doet me schrikken!”
“Sorry, ik wou je gewoon even iets komen geven.”
“Oja?”
“Ja...”

Tom merkt dat Lienkes ogen beginnen te glinsteren
en haar wangen roder worden. Wat is ze schattig als ze bloost, denkt hij.
“Wat dan,” vraagt ze zacht.
“Dit...”
Tom trekt haar dicht tegen zich aan en geeft haar een zoen
die gevuld is van wat hij voor haar voelt.
Hij voelt hoe ze zijn kus beantwoord met haar zachte lippen,
hij merkt hoe hij nu zelf begint te blozen.
Zijn armen wikkelt hij voorzichtig om haar lichaam,
zijn tong streelt de hare.
Hier wil hij best nog een tijdje blijven,
voor eeuwig als het kan.
Op de achtergrond klinkt nog steeds hetzelfde liedje.
“Here's my hand and my heart, it's yours to take. ”





[Zevenennegentigste deel]
[ Ajouter un commentaire ] [ 19 commentaires ]

# Posté le vendredi 31 octobre 2008 19:32

[Achtennegentigste deel]

“Mmm dat was heeeeerlijk!”
Iedereen knikt instemmend, Lienke en Tom glimlachen.
Hun frangipanetaart viel dus in de smaak!
Toen Tom vanmorgen voorstelde er eentje te maken,
begonnen ze er direct aan. Na een kleine lunch,
aten ze met zijn allen de taart volledig op.
Lienke schuift haar stoel naar achteren,
staat op, en begint af te ruimen.
Gustav volgt haar voorbeeld en al snel
zijn ze allemaal aan het helpen.
Na een kwartiertje is de hele keuken weer perfect schoon.

“En, wat valt er hier allemaal te beleven,” vraagt Bill enthousiast.
“Niet echt veel,” mompelt Lienke teleurstellend.
“Is er nergens een cinema ofzo,” vraagt Georg.
“Oh, ja natuurlijk!”
“Geweldig! Dan gaan we daar vanavond toch lekker gezellig heen!
Nou ja, als iedereen dat goed vindt, natuurlijk...”
Georg kijkt vragend rond, iedereen gaat akkoord!
“Oke! Dat is dan geregeld!”

Tevreden stapt Georg naar de televisie
en zet hem aan terwijl hij neerploft in de zetel.
De rest gaat mee naar de woonkamer
en al snel zit iedereen gezellig bij elkaar in de zetel.
Tom heeft zijn arm om Lienke heen geslagen,
ze voelt zich zo veilig bij hem!
De hele bende kletst de hele tijd door, vooral Bill dan!
Maar Lienke luistert alleen maar, ze zegt niets.
Ze wil zo lang mogelijk genieten
van deze momenten samen met Tom.

Plotseling weerklinkt de deurbel door het hele huis.
“Verwacht je bezoek,” vraagt Gustav.
“Nee, helemaal niet!
Ik heb geen flauw idee wie het zou kunnen zijn...”
De deurbel weerklinkt nog drie keer,
en dan nog vijf keer, en nog vijf, ...
“Nou, wie het ook is, ze willen duidelijk binnen!”
“Mhm, ik ga even kijken.”
Lienke zet zich recht en stapt naar de deur.
Wie zou het zijn? Iedereen weet toch
dat haar ouders weg zijn dit weekend?
Ze draait de sleutel om en opent de deur.

“HAAAAAAAAY LINKAPOOOEEHHH”
Silke, haar liefste nichtje, staat voor de deur.
“Héé! Wat doe jij hier,” vraagt Lienke een beetje verbaasd.
“Wel, je bent alleen thuis en ik dacht dat je misschien
mee wou naar Aalst om lekker te gaan shoppen?”
“Oooh! Dat lijkt me geweldig!
Maar dan moet ik me wel nog even klaarmaken
en mijn spullen pakken!”
“Ja, goed. Maar snel wat, ja!”
“Jaaa, 'k zal me haasten! Kom anders maar even binnen.”
Shit, denkt ze opeens, wat zeg ik nou weer!
Als ze binnenkomt gaat ze Tokio Hotel daar zien zitten!

“Oke, maar wat moet ik dan met mijn fiets doen?”
“JAAA! JE FIETS!”
“Wot de fok?”
“Euh, ja hehe, ik bedoel je fiets,
ja die zet je dan maar even in de garage!
Wacht, ik ga mijn sleutel halen! Ik kom er zo aan!”
Voor Silke nog iets kan zeggen,
doet ze de deur toe en spurt naar de living.
De vier jongens kijken haar vragend aan.
“Wat is er aan de hand,” vraagt Tom ongerust.

“Jullie moeten hier weg!”
“Wat?”
“Nou nee, niet hier weg uit het huis, maar HIER weg!
Uit de living! Naar boven, snel!
Silke is daar en ze gaat even binnenkomen!
Dus alsjeblieft willen jullie je boven verstoppen?
We gaan winkelen en ik ben
waarschijnlijk pas tegen de avond terug...”
Lienke praat zo snel dat ze geen adem meer heeft.
“Oke oke, kalmeer! We gaan al!”
Tom geeft Lienke snel nog een kus
en dan gaan ze allemaal de trap op.

Lienke rent naar de keuken,
neemt haar sleutel en gaat naar de garage.
“Zo seg, dat duurde lang!”
“Ja sorry, ik vond mijn sleutel niet!”
Silke komt mee naar binnen
en Lienke raapt haar spullen bij elkaar.
“KLAAAAAR,” schreeuwt ze opeens zo luid
dat Silke een sprongetje maakt van de schrik.
“HE TOE SEG! IK SCHRIK ME ROT!”

Na een lachbui stappen Lienke en Silke
op de fiets en rijden samen naar het station.
Daar nemen ze snel de bus naar Aalst
en de hele rit zitten ze gek te doen.
Iedereen staart vreemd of boos,
maar dat kan hen niets schelen!
Ze blijven lachen terwijl ze de bus afstappen.
Plotseling mist Lienke een trede en ze struikelt de straat op,
bijna was ze op haar gezicht gevallen.
Lienke draait zich naar Silke toe en kijkt haar verdwaasd aan.
Bij het zien van elkaars gezicht, beginnen ze allebei
ongelooflijk hard te lachen!
Met haar is het toch altijd hilarisch, denkt Lienke in zichzelf.


“True friends know how stupid you are
and still choose to be seen with you in public.”





_____________________________________________________________________________________________________



[Achtennegentigste deel]
[ Ajouter un commentaire ] [ 13 commentaires ]

# Posté le dimanche 30 novembre 2008 10:57

[happily never after] ♥

Ik ben een nieuw verhaal begonnen!
Dat wil niet zeggen dat ik met dit verhaal stop;
maar dat wil enkel zeggen dat ik plotseling
heel erg veel inspiratie kreeg om iets nieuws te beginnen!
Dus bij deze heb ik mijn inspiratie gevolgd!
Ik zou het natuurlijk heel erg leuk vinden als jullie
het allemaal zouden willen lezen, ik hoop het alvast!

Klikken, bitch!
[ Ajouter un commentaire ] [ 1 commentaire ]

# Posté le lundi 01 décembre 2008 16:05