[Vijfde deel]

Daar zit ze dan, helemaal alleen en compleet verward in de zetel.
Tranen rollen over haar wangen. Ze rilt van top tot teen en weet niet meer wat te doen.
Lot brengt haar een tas soep en zet zich daarna naast Lienke neer.

“Gaat het al een beetje beter,” vraagt Lot bezorgd.
“Oh Lot, ik weet het allemaal niet meer! Ik dacht dat Nate de enige voor me was,
ik dacht dat mijn hele Tom-obsessie voorbij was! Lot, wat moet ik doen?
Ik heb geprobeerd te ontkennen dat ik van hem hou, maar ik kan het niet langer!
Het knaagt aan me, diep vanbinnen ga ik kapot! Ik huil mezelf zo vaak in slaap
gewoon omdat ik bij hem wil zijn en zelfs als ik bij Nate ben,
denk ik soms stiekem aan Tom! Ik kan het niet helpen, ik wou zo hard
dat ik me niet zo voelde maar ik kan het niet stoppen! Ik heb dit nooit eerder
aan iemand verteld. Help me, asjeblieft!”
“Awww liefje toch! Ik voel me net hetzelfde, maar dan met Bill!
Ik kan niet meer eten, slapen of wat dan ook zonder aan hem te denken!
Hij zit constant in mijn hoofd, mijn hart en mijn ziel!”
“Meen je dat nou? Dat wist ik niet! Waarom heb je mij dat nooit verteld? I
k wist wel dat je hield van Bill, maar dat je je net zo voelde als ik..
Lot, het gaat niet goed met ons! Waar hebben we dit aan verdiend?”

Lot slaat haar armen om Lienkes schokkende lichaam.
Haar ogen vullen zich ook met tranen en stilletjes begint ze ook te huilen.
Lienke maakt zich los van de omhelzing en kijkt Lot droevig aan.
“Ik moet je nog iets vertellen over Nate,” zegt ze triest.
Lot veegt haar tranen weg terwijl Lienke het hele verhaal
van het telefoongesprek met Nate begint te vertellen.
“Ik denk dat hij me bedriegt. Ik bedoel, wat kan het anders zijn?
Oh god ik overdrijf waarschijnlijk weer hé?”
Lot denkt even na en zegt dan:
“Ik weet het echt niet, misschien was hij wel gewoon de tijd uit het oog verloren?
Je weet nooit met jongens, die zijn zo onvoorspelbaar! Maak je niet te druk, oke?
En als het zo is dat hij je bedriegt, is hij je hélémaal niet waard!”
“Ja, waarschijnlijk heb je wel gelijk! Ik zou me beter niet zo druk maken.”
“Kom, droog je tranen! We gaan fun beleven vandaag!”
“Waar gaan we dan heen?”
“Dat zie je straks wel!”

Lot lacht even heimelijk en trekt Lienke recht.
Ze sleurt haar mee de trap op en duwt haar de badkamer in.
Samen maken ze zich klaar om weg te gaan.
Lienke vraagt zich af wat Lot nu weer van plan is,
maar ze is er gerust in: met Lot valt altijd wel iets te beleven!


“Oh god nee dat méén je toch niet,” vraagt Lienke met grote ogen.
Lot blijft staan voor een bord waarop 'CIRCUS' geschreven staat.
Ze lacht geheimzinnig naar haar vriendin en barst dan in lachen uit.
“Hahahaha! Je had je gezicht moeten zien! Je kent me toch!
Zoiets zou ik je niet aandoen, dat is té kinderachtig! Ook al zou het wel lachen zijn.”
“Lot, waar breng je me toch naartoe! Zeg het me gewooooon!!!”
“Neen, heb geduld meid! Je zal het allemaal wel zien!”

Lienke strompelt ongeduldig trappelend achter Lot aan
en smeekt haar elke 5 meter om te zeggen waar ze heen gaan.
Lot houdt zich sterk en vertikt het om ook maar iets te lossen.
Ondertussen is het al bijna middag en hun magen beginnen te grommen.
Ze gaan naar een hotdogkraampje iets verderop en eten hun hotdog op een picknickbankje op.
Als ze klaar zijn, ruimen ze snel hun rotzooi op en stappen weer verder naar hun bestemming.
Een halfuur lang dolen ze door alle straten en steegjes,
stilaan begint het kouder te worden en de lucht ziet er regenachtig uit.
Plots ziet Lienke een paar kippen loslopen over straat, ze schrikt ervan,
blijft er naar staren en botst hierdoor tegen Lot op die enkele meters
verderop tot stilstand is gekomen.

“Hier is het,” zegt ze tevreden!
“De bank? Wat doen we hier? Gaan we ze overvallen?
Lot, wat ben je van plan met mij! Kom ooop vertel het meee!!!”
Lot stopt haar hand in haar broekzak,
haalt er een foldertje uit en geeft het aan Lienke.
Ongeduldig pakt ze het aan en begint erin te bladeren.
Plots worden haar ogen groter en snakt ze naar adem.
“OH MEIN GOTT LOT IK HOU VAN JE!!!”
Ze omhelst Lot en knuffelt haar plat,
haar ogen gevuld met tranen van vreugde.
Dit is het beste idee dat Lot ooit gehad heeft!

# Posté le dimanche 30 mars 2008 16:00

[Zesde deel]

Zenuwachtig schuiven ze in de rij aan. Dit duurt veel te lang!
Waarom gaan zulke dingen altijd zo sloom? Alles gaat veel trager als je er écht naar uitkijkt!
Eindelijk is het hun beurt. De mevrouw in het loket glimlacht naar hen.
Ze is heel vriendelijk en behulpzaam. Lot en Lienke bestellen snel
en haasten zich dan naar buiten. Eens ze buiten zijn, gillen ze het uit,
houden elkaars handen vast en beginnen in rondjes te springen.

“iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii WIJ GAAN NAAR TOKIO HOTEL !!!”
De mensen draaien zich bedenkelijk om en kijken afkeurend
naar die twee gekke meiden in het midden van de stoep.
Sommigen fluisteren iets of beginnen hen uit te lachen.
Anderen ergeren zich enorm aan dat belachelijk gedoe.
“Jullie versperren de hele stoep, willen jullie wel even uit de weg gaan ja!”

De meisjes besluiten terug naar huis te gaan en huppelen de hele weg!
Ze zijn dolblij! Ze gaan hun idolen eindelijk zien! Het leven kan soms zooo mooi zijn!
Ze stappen het huis binnen en ploffen zich neer in de zetel.
“Ik ga even naar Nate bellen om het goede nieuws te vertellen!!!”
“Ok, ik ga even op de pc! Je weet me te vinden!”

Lienke toetst Nates nummer in en wacht ongeduldig tot hij opneemt.
“Hallo?” klinkt een meisjesstem verward aan de andere lijn.
“Hallo? Wie is dit?”
“Mijn naam is Kimberley, wie ben jij?”
“Hoe kom jij aan Nates gsm?”
“Oh hij heeft die hier gisteren laten liggen toen hij bij me kwam slapen.
Waarom vraag je dat eigenlijk allemaal? Wie ben jij?”

Lienke kan haar oren niet geloven, ze legt onmiddellijk de telefoon neer.
Wat is er hier toch aan de hand! Mijn god, dit kan niet waar zijn!
Nate bleef slapen bij haar? Hoe is dat nou weer mogelijk!
Ze voelt tranen opwellen, ze branden achter haar ogen.
Lot komt de kamer binnen met een grote glimlach op haar gezicht,
ze ziet Lienke en rent naar haar toe. Lienke legt haar alles uit
en plots kan ze zich niet meer bedwingen, ze begint te snikken
en huilt zich kapot in Lots armen. Waar heeft ze dit nou weer aan verdiend?

# Posté le dimanche 30 mars 2008 18:55

[Zevende deel]

“Mam vroeg of je niet iets te eten wou?”
“Nee dank je, ik heb geen honger.”
“Ok.”
Lot verlaat de slaapkamer en laat Lienke alleen achter.
Ze staart uit het raam en kijkt glazig naar de tuin.
Een paar vogels bouwen een nest in een boom.
“Ja wacht maar tot hij je bedriegt,” denk ze luidop.
Zuchtend gaat ze op bed liggen.

Haar maag voelt alsof er duizenden bakstenen in geduwd zijn.
Haar oogleden wegen een ton en toch kan ze niet slapen.
In haar hoofd voelt ze haar gebroken hart kloppen.
Haar gedachten gaan de vrije loop: hoe kon Nate me dit aandoen?
Waar gaat de wereld toch heen.
Hoe moet ik dit nou weer aan iedereen uitleggen!
Ik wou dat Tom hier was, hij zou me zeggen dat alles goed komt
en dat ik me nergens zorgen hoefde te maken want hij was bij me en- en...

Zuchtend komt ze overeind.
Ze stapt naar de badkamer en frist zich een beetje op.
Als ze terug in de slaapkamer komt, hoort ze haar gsm zoemen.
Ze neemt hem vast en kijkt naar het nummer.
'Privé' staat er op haar schermpje.
Aarzelend klikt op het groene telefoontje.

“Lienke? Ben je daar?”
Nates stem klinkt door de telefoon
en Lienke voelt haar maag omslaan.
“Wat moet je,” snauwt ze bitter.
“Ik wou gewoon even vragen hoe het met je gaat,
wat scheelt er liefje?”

Ze voelt de woede opborrelen in haar binnenste
en er knapt iets in haar hoofd. Ze moet het gewoon kwijt, ze kan het niet meer!
“Ooh niets hoor! Behalve misschien het feit dat
EEN OF ANDERE DEL JOUW GSM HEEFT
OMDAT JE BIJ HAAR GAAN SLAPEN BENT???
Leg me dat eens uit wil je wel!!!”
“Wat? Waar heb je het nou weer over? Mijn gsm ligt hier naast me!”
“Uhu, nice try sweetie! Speel toch niet steeds spelletjes met me!
Ik wéét dat je me bedriegt, Nate! Ik kan het niet meer aan
om te doen alsof alles goed gaat! Ik voel al een paar weken
dat je iets voor me achterhoudt en nu weer ik eindelijk wat het is!
Een of andere bimbo met de naam Kimberley!
Kimberley, wat is dat nou weer voor een naam?
Zo'n lelijke naam geef je je barbiepop nog niet eens!”

Ze ademt luid en haar hele lichaam trilt van woede.
“Lienke, ik heb je niet bedrogen! Ik zweer het je, ik hou va-”
“UGH NATE STOP ERMEE! Geef het toch gewoon toe!”
“Maar ik... Ok, ik kom naar je toe! Dit gaat niet over de telefoon.”
“Nate ik denk niet dat dat zo'n goed id- Nate? Nate? Hallo?”

# Posté le dimanche 30 mars 2008 20:10

[Achtste deel]

De deurbel klinkt door het huis.
Lienke hoort gestommel beneden en iets later geklop op de slaapkamerdeur.
Ze blijft rustig zitten op haar plekje aan het raam
en negeert alles wat rondom haar gebeurt.
Nate stapt de kamer in en komt naar haar toe, hij neemt haar hand
en knijpt er zachtjes in. Ze draait zich om en kijkt hem koel aan.
Nate tovert een glimlach op zijn gezicht en wil haar een kus geven.
Lienke trekt zich weg en draait zich om naar de deur.
Hij neemt haar hand, ze draait zich naar hem toe
en geeft hem een harde mep op zijn kaak.

“Wow, dat voelde goed.”
“Voor jou misschien, voor mij helemaal niet!”
“Oh Nate, wanneer leer je het? DIT DRAAIT NIET OM JOU!
WAAROM DENK JIJ ALTIJD DAT ALLES OM JOU DRAAIT???”
Nate kijkt haar een beetje angstig aan, hij is helemaal in de war
door die heftige reactie. Lienke werpt hem een ijzige blik toe.
“Wat dacht je nou? Dat je even kon zeggen 'ik bedrieg je niet, ik hou van je'
en dat alles dan weer goed zou gaan? Wel dream on! Ik ben het beu, Nate!
Ik heb genoeg tranen om je gelaten!
Je bent mijn tijd en moeite helemaal niet waard!”
Nate kijkt haar even aan
en opent zijn mond een paar keer om iets te zeggen
om hem daarna direct terug te sluiten.

“Ja nu nog snel iets verzinnen als excuus, ik zie het al.
Ga je nu nog toegeven dat je me bedriegt? Want dat is toch
waarom je naar hier gekomen bent? Is het niet?!”
“Ik... Zo zit het helemaal niet in elkaar! Het was nooit mijn bedoeling
om je te kwetsen! Het spijt me, liefje! Ik wil het goedmaken!
Zeg me dat ik het kan goedmaken, ik zal alles doen! Asjeblieft...”
Nate staart haar zielig aan met zijn blauwe puppyoogjes.
“Ach toe seg, die blik zal je dit keer niet redden!
Wat denk jij wel van mij! Ik kan dit niet meer, ga asjeblieft weg Nate! Het is gedaan...”
“Hoe bedoel je 'gedaan'?”
“Wat denk je zelf dat ik bedoel? Ik hoef je niet meer.
Ik heb genoeg van jou en al je spelletjes! Laat me asjeblieft met rust!
Bel me niet, ga maar naar die domme Kimberley!”

“Maar het spijt me zo.”
Nate neemt haar hand vast en wrijft over haar wang.
“GA WEG!!! ERUIT,” schreeuwt ze kwaad.
Nate kijkt haar bedroefd aan, ze draait zich om en hij verlaat de kamer.
“Vaarwel Nate... Tot nooit meer,” fluistert ze.


Lot komt de kamer binnen en vraagt wat er gebeurd is.
“Het is voorbij.”
“Hoe bedoel je?”
Lienke legt alles uit en vreemd genoeg laat ze niet één traan.
Ze voelt zich er goed bij, ze heeft hem op zijn plaats gezet!
“Heb je hem écht gemept,” vraag Lot met open mond.
“Hihi ja! En goed ook! Mn hand stond in zn kaak,” lacht Lienke.
“Net goed! Hij verdiende niets anders! Wat denkt hij wel!
Met meiden zoals wij valt niet te sollen! We krijgen hem nog wel!
Ik ga snel even iets te eten en te drinken halen, dan praten we nog wat!”

Lienke kijkt Lot na als ze de kamer uit gaat en voelt zich best gelukkig.
Ze heeft Nate helemaal niet nodig! Ze kan het best alleen aan!
Zolang ze vrienden en familie om zich heen heeft,
kan niets haar tegenhouden om gelukkig te zijn.
Al zou ze al het voorgenoemde opgeven om,
al was het maar heel even, in Toms armen te kunnen liggen.
Om hem met zijn piercing te kunnen zien spelen,
hem te kussen en knuffelen en te weten hoe het voelt
om geliefd te worden door hem.

# Posté le dimanche 30 mars 2008 20:34

Modifié le mardi 01 avril 2008 16:05

[Negende deel]

*2 maanden later*

“VANDAAG IS HET ZOVER LINKAH!!!”
“IK WEET HET OH MEIN GOTT, IK OVERLEEF HET NIET!!!”
“WE MOETEN RUSTIG BLIJVEN AAAAAAAA!!!”
“Oke! Ik ga me klaarmaken, dan neem ik de bus naar jou
en daarna gaan we samen naar het concert!”
“Deal! Tot binnen een paar uurtjes!”
Lienke drukt de telefoon af en begint zich klaar te maken.
Vandaag is het zover, eindelijk gaat ze Tom bewonderen in al zijn glorie!
Zijn perfecte gezicht, zijn geweldige lichaam, zijn geile piercing!
Ze propt alle benodigdheden in haar tas en stormt de trap af.
Snel legt ze een briefje voor mam&pap op tafel
en rent daarna de deur uit naar de bushalte.

Na lang wachten is de bus daar, Lienke stapt als eerste op.
Ze zet haar mp3 op en luistert de hele rit naar Tokio Hotel.
Voor haar in de bus zit een vrouw met een kindje
dat de hele tijd zit te prutsen aan haar schoenveters.
Ze probeert ze telkens opnieuw te knopen maar het lukt nog niet zo goed.
Lienke overschouwt het hele gebeuren en raakt gefascineerd door het kleine meisje.

Ze moest eens weten hoe moeilijk het leven later wordt,
zij kan nog zorgeloos rondlopen! Maar binnen een paar jaar voelt zij
misschien ook die pijn die Lienke dagelijks voelt. Die pijn van verliefdheid
op een onbereikbaar iemand. Sinds het uit is met Nate,
werd haar Tom-obsessie alleen maar erger! Ze kan het niet helpen,
ze moet dagelijks een dosis Tom hebben of ze overleeft het niet!
De voorbije twee maanden kan ze aan niemand anders meer denken.
's Avonds huilt ze zich in slaap omdat het zo'n pijn doet hoeveel ze van hem houdt.
Ze wil het niet, maar ze kan er niets aan veranderen!
En vandaag gaat ze hem eindelijk zien! Haar maag keert zich 360 graden
en ze voelt zich benauwd. Nooit tevoren is ze zo zenuwachtig geweest.
Ze kan amper ademen! Vandaag moet perfect zijn, niets mag misgaan.


Als ze aankomt bij Lots huis, staat de auto al klaar.
Ze stapt naar Lot en geeft haar een knuffel.
“Kom op we vertrekken onmiddellijk! Of moet je nog eerst naar de wc?”
“Nee, ik red het wel! AAAAAAAA LOT WE GAAN ZE ZIEN!!!”
“IK WEET HET OMG BILL!!!”
Ze stappen de auto in en tetteren een hele rit door
over wat ze gaan doen tijdens het wachten
en over hoe geweldig Tokio Hotel is.
Nog nooit zijn ze zo gelukkig geweest!
Dit is waar ze voor geleefd hebben al die tijd!

Eindelijk komen ze aan, er staan al hopen fans te wachten!
“Wat een drukte,” klinkt het ongeduldig.
Lot sleurt Lienke de auto uit en samen gaan ze in de rij staan.
Al wat hen nu te doen staat is wachten.

# Posté le dimanche 30 mars 2008 21:14