Feelings are overrated. ♥

Dit verhaal is geschreven door mij, Lienke.
Het verhaal gaat over een meisje dat verslaafd is
aan Tokio Hotel en niet meer kan leven zonder.
(Vooral Tom Kaulitz. Mmm)
Ik zou graag hebben dat jullie zoveel mogelijk
commentaar zetten zodat ik weet wat jullie
ervan vinden! Ik wens jullie veel plezier bij
het lezen ervan! Ik ga proberen elke dag
één of meerdere delen te posten.
Liebe!
<3

ps: 't is NIET echt gebeurd mensen!


# Gepost op zaterdag 29 maart 2008, 19u13
Gewijzigd op zaterdag 16 augustus 2008, 12u43

[Eerste deel]

“Hé wat; ik mocht toch weg vanavond? Je hebt het beloofd!”
“Ik heb helemaal niets beloofd, waar haal je dat nou weer?”
Mam kijkt Lienke streng aan en haalt haar agenda boven.
“Ik kan je nu niet laten gaan, je moet op het huis letten terwijl je vader en ik weg zijn.
Ik zou het je zus laten doen maar die is ook al een heel weekend weg!”
“Maar je hebt het beloofd! Ik zou naar Lot rijden met de bus en dan zou ik daar een paar dagen overnachten!
He kom op mam, je weet dat ik anders altijd klaarsta om te helpen.”
“Ok dan het is al goed, maar enkel voor deze ene keer!”
“Bedankt,” zegt Lienke terwijl ze haar moeder een knuffel geeft.


Terwijl ze op haar kamer haar koffer staat te maken, krijgt Lienke telefoon.
Haar ogen glinsteren wanneer ze de naam leest.
“Hey baby! Mis je me?”
“Reken maar van yes! Ik heb je al 2uur niet meer gezien of gehoord!
Ik dacht al dat je misschien verongelukt was tijdens het naar huis fietsen!
Ik begon al ongerust te worden,” zegt Nate aan de andere kant van de lijn.
“Ach Nate komaan, doe niet zo belachelijk!”
“Hoe komt het dat jij altijd weet dat ik grapjes zit te maken?”
“Ik ken je te goed, liefje.”
“Mhm daar heb je 'n punt! Zin om vanavond iets te gaan doen?”
“Nate, je weet toch dat ik vertrek naar Lot strakjes!”
“Ja maar ik dacht dat je misschien nog even tijd had!”
“Weet je wat, ik ben nu mijn koffer aan het maken en binnen een halfuurtje sta ik aan 't station.
Kom je me daar uitzwaaien?”
“Voor jou, alles! Kzie je straks, mooi meisje!”
“Later!”


Aan de bushalte staan een paar mensen te wachten.
Ze ziet Nate nog niet, nu maar hopen dat hij op tijd komt!
Ze zet zich neer op een bankje en luistert nog wat naar haar mp3.
Zoals gewoonlijk luistert ze naar Tokio Hotel,
ze zou alles geven om hen eens te ontmoeten.
Plots voelt ze een hand op haar schouder, ze springt onmiddellijk recht
en schreeuwt het uit van angst! Nate staart haar met een verwarde blik aan.
“Wat doe je nu weer,” vraagt Lienke geschrokken.
“Jou schrikken, mijn liefste.”
“Doe dat niet! Je weet dat ik daar bijna een hartaanval van krijg.”
Nate slaat zijn armen om haar heen en kust haar zachtjes op de mond.
Hij kijkt haar aan met zijn doordringende blauwe ogen.
“Hee, je hoeft toch niet bang te zijn! Ik ben hier nu.”
“Uhu, weet ik! Wat heb ik toch geluk met iemand zoals jij.”
Lienke kijkt nog even naar hem en wendt daarna haar blik af.
Ze zet zich terug neer op het bankje van de bushalte en Nate komt naast haar zitten.
Hij legt zijn hand in de hare en zij legt haar hoofd op zijn schouder.
“Ik besef net dat ik je zo ongelooflijk hard ga missen,” zegt Lienke.
“Oh mn liefje toch, ik jou ook hoor!”
Ze verdiepen zich in een lange tongkus en blijven nog even knuffelen.
Lienke maakt zich los wanneer ze hoort dat de bus daar is. Ze heeft tranen in haar ogen.
“Ik moet gaan, ik hou van je.”
“Ik bel je vanavond nog wel is! Laat je me iets weten als je er bent?”
“Tuurlijk, tot aan de telefoon!”
“Hou van je.”
# Gepost op zaterdag 29 maart 2008, 19u31

[Tweede deel]

Lienke komt aan op het station van Dilbeek en meteen komt Lot naar haar toegelopen!
Ze geeft haar vriendin een dikke knuffel en samen stappen ze naar Lots huis terwijl ze over 1000 dingen tegelijk praten. Na tien minuutjes komen ze aan bij Lots huis, Lienke dumpt haar koffer op Lots kamer en smst snel naar Nate en mam dat ze goed aangekomen is.

“Vanavond eten we pizza, is dat goed voor jou,” vraagt Lot.
“Ja natuurlijk, ik hou van pizza! En wat gaan we nog doen vanavond?”
“Ik dacht misschien dat je zin had om naar een fuifje te gaan?
Er is iets te doen hier ergens in de buurt, iedereen zegt dat het vetgeil wordt!”
“Lijkt me leuk! Maar mag ik dan eerst nog douchen?
Ik kreeg thuis de kans niet meer, 't was te druk en ik moest nog afscheid nemen van Nate!”
“Oh ja hoor, ga je gang! Seg, jij en Nate dat gaat precies wel goed he?”
Lienke kijkt even dromend voor zich uit en slaakt dan een zucht.
“Hmm ja hij is geweldig! Maar...”
“Maar? Er is een maar? Hoe kan dat nou? Hij is perfect zei je een paar weken geleden!”
“Weet ik, weet ik. Maar ik weet het niet, ik hou van hem
maar er is iets aan hem dat ik niet vertrouw.
Het lijkt alsof hij iets voor me achterhoudt.”
“Ach doe niet gek, hij is dol op je! Maak je maar geen zorgen!”
“Ja je hebt vast gelijk. Waar maak ik me druk om?
Ik heb alles wat ik ooit wensen kon en zelfs meer!
Maar nu ga ik me snel douchen, ik stink!”
“Haha oke maar haast je, we eten binnen een halfuurtje!”


Fris gewassen komt Lienke de eetkamer binnen.
“Mmm wat ruikt het hier heerlijk!”
“Hallo, ik ben Lots moeder! Zet je maar neer en neem maar wat je wil hebben.
Lot is nog even aan het bellen maar ze komt zo!”
“Oh dank je wel! Ik heb een reuzehonger!”
Even later komt Lot de kamer binnen.
“Zo, dat is dan geregeld! Vanavond gaan we uit!”
Lots moeder kijkt afkeurend en snuift bedenkelijk.
“Oja? Is dat zo? En waar was ik toen dat beslist werd?”
“Oh mam toe nou! Ik ga amper uit en je weet dat ik nooit teveel drink
én altijd op tijd thuis ben! Asjebliiiiieeeft?”
“Nou goed dan! Maar maak het niet te laat he?!”


Lienke zit dromend uit het raam te kijken terwijl ze wacht op Lot.
Het is volle maan vannacht en alle sterren kijken neer op de hele wereld.
Zuchtend ploft ze neer op het bed en denkt na over het leven.
“He bah zit je nu weer filosofisch te doen? Kom, we gaan! 't Is tijd om te feeeesteeen!
Hup hup laten we voortmaken!”
Lot en Lienke stormen de trap af en struikelen half over hun eigen voeten.
Ze barsten in lachen uit en vallen op hun kont onderaan de trap.
Lots moeder stormt angstig rondkijkend de kamer in.
“Wat steken jullie hier nu weer uit?”
“Oh niets hoor mam, maak je maar geen zorgen!
We gingen net de deur uit! Kzie je morgen wel! Doooeeeg!”
“Tsss tieners,” mompelt Lots moeder terwijl ze de deur sluit.
# Gepost op zaterdag 29 maart 2008, 20u05
Gewijzigd op zondag 30 maart 2008, 15u39

[Derde deel]

Lot en Lienke bellen aan bij het huis waar de fuif doorgaat.
Een vreemde jongen met een rastamuts op doet de deur open en laat hen binnen.
Ze kijken even rond en overal liggen er chips, cola en bier op de grond.
In de woonkamer zitten een paar jongens bier te drinken uit de navel
van een of andere sloerie die zich openstelt voor alles en iedereen.
Lot loopt naar een paar van haar vriendinnen uit Dilbeek en Lienke gaat het huis even rond.
Ze ziet overal de vreemdste mensen en besluit even naar de tuin te gaan.
Ze vindt een rustig plekje in het gras en legt zich neer.
Het is de perfecte avond om naar de sterren te kijken.
Na een tijdje neemt ze haar gsm en belt Nate op, hopend dat hij nog wakker is.


“Hi liefje! Alles goed daar,” klinkt zijn stem door haar mobieltje.
“Hmm ja hoor, ik ben op één of andere fuif bij iemand thuis
maar eigenlijk heb ik niet veel zin om te feesten! Hoe gaat het daar?”
“Geen zin om te feesten? Mis je me zo hard dan? Awww da's lief van je!
Ik jou ook hoor. Met mij gaat alles goed.”
“Haha grapjas! Ik lig in de tuin op het zachte gras
te kijken naar de sterren en die prachtige volle maan
en ik moest spontaan aan jou denken!”
“Omdat mijn kont ook zo lekker perfect rond is?”
“Nate, doe normaal! Omdat ik je stem wou horen!”
“Och liefje toch, ik wou dat ik daar bij je was!”
“Ik ook, schat. Maar helaas gaat dat n- Nate?
Wat was dat op de achtergrond? Is daar iemand bij je? Een meisje?”
“Uhh.. Haha gekkie,” klinkt het zenuwachtig, “hier is helemaal niemand!
Het was waarschijnlijk gewoon mijn zusje dat je hoorde.
Ze speelt hier met haar poppen op de grond.”
Lienke kijkt op haar horloge. Het is 10 voor 1, zijn zusje is amper 5 jaar!
Die ligt al lang in haar bed op dit uur! Wat is er hier toch aan de hand?
“Nate, moet die niet al slapen? Weet je wel hoe laat het is!”
“God ja nu je't zegt! Ik ben alleen thuis en ben blijkbaar de tijd uit het oog verloren.
Ik ga haar snel in haar bedje leggen! Ik mis je, lieveling! Ik ben je morgen wel, hou van je!”
“Ja da- Nate? Hallo?”

De beltoon klinkt en Lienke is helemaal in de war. Ze begint over alles na te denken.
Hier klopt iets niet! Waarom deed hij nu zo raar en waarom legde hij de telefoon plots af?
Ze blijft nog even peinzend liggen.

“Lienke? Wat doe jij hier?!”
Lienke zet zich recht en kijkt even om zich heen.
Een paar meters verderop ziet ze haar nichtje staan, hand in hand met een jongen.
“Dat zou ik aan jou moeten vragen!”
“Ik ben thuis ontsnapt, zoals gewoonlijk! Jasper kwam me oppikken
en we zijn hier samen heen gekomen. Dit huis is van zijn neef!”
“Oooh is dat zo? Dat wist ik helemaal niet. Ik ben hier met Lot,
ik blijf een paar nachten bij haar slapen!”
“Ach zo. Maar ik ga weer is naar binnen, fisjén baven!”
“Oke, amuseer je nog! Zie maar dat ze je niet betrappen!”

Nanna zwaait argeloos met haar hand en stapt vrolijk het huis terug binnen.
Lienke besluit ook maar weer naar binnen te gaan en begint Lot te zoeken.
Ze ziet Nanna met Jasper kussen en dansen. Eindelijk, denkt ze.

Ze draait zich om en gaat verder het huis door, op zoek naar Lot.
Na een kwartiertje vindt ze Lot aan de keukentafel met een paar vriendinnen.
Ze spelen een spelletje 'I never' en zo te zien is het grootste deel van de groep al goed aangeschoten.
Lot komt naar Lienke toegelopen en vliegt in haar armen.
“Ik hou van joooeee,” klinkt het uit haar mond.
“Uhm, Lot gaat het wel?”
“UITSSSSSSSSSSTEKEND! Kom, doe je mee?”
“Nee dank je, we moeten naar huis weet je nog? Het is al laat!”
“Neeeeeeee ik wil niet naar huis! Nee nee nee nee nee neee!!!”

Eindelijk heeft ze Lot zo ver gekregen om mee te komen.
Lienke sleurt haar mee de deur uit en ondersteunt Lot.
Na heel wat gesleur, getrek en geklaag van Lot komen ze thuis aan.
Ze sleurt Lot mee tot in haar kamer en legt haar in haar bed.
Lot draait zich op haar buik en kreunt even om daarna zuchtend in slaap te vallen.
Lienke kleed zich om en gaat ook in bed liggen.
Ze denkt nog even na over het hele voorval met Nate
en valt stilaan in een diepe, droomloze slaap.
# Gepost op zaterdag 29 maart 2008, 20u46

[Vierde deel]

Lienke opent langzaam haar ogen.
Even springt ze paniekerig recht
wanneer ze merkt dat ze niet in haar eigen bed ligt,
maar dan legt ze zich weer rustig neer.
Ze neemt haar gsm en kijkt naar het uur.
“Kwart over 5,” fluistert ze een beetje verbaasd.
Ze wrijft in haar ogen en kijkt even naar Lot,
die slaapt natuurlijk nog. Na een tijdje besluit ze op te staan.
Zuchtend stapt ze naar de badkamer en kijkt naar zichzelf in de spiegel.
Haar haren staan alle kanten op en is vol met knopen.
Geeuwend begint ze zich op te frissen.
Plots denkt ze terug aan haar telefoontje met Nate
en de stem die ze hoorde op de achtergrond.
Zou het dan toch gewoon zijn zusje geweest zijn?
Bijtend op haar lip stapt ze terug naar de slaapkamer, Lot slaapt nog steeds.
Lienke stapt verder naar het raam en kijkt even naar buiten.
Het begint stilaan licht te worden, het pleintje is leeg en het lijkt alsof de hele wereld nog slaapt.
Ze neemt haar jas en stapt de kamer uit, terwijl ze op haar tenen de trap afloopt
neemt ze een stukje papier uit haar zak. Snel schrijft ze een boodschap voor Lot
dat ze even een frisse neus gaat halen. Ze gaat de deur uit en wandelt naar het pleintje.
Ze zoekt een rustig plekje op en vlijt zich daar neer op een bankje.
Ze kijkt naar de lucht en ziet hoe alle sterren stilaan verjaagd worden door daglicht.
Ze sluit haar ogen en geniet van de stilte.


Plots hoort ze een stem achter haar en ze zet zich kalmpjes recht.
Haar droomjongen staat voor haar en kijkt haar lachend aan.
“Zeg me asjeblieft dat je hier niet geslapen hebt?”
Haar hele lichaam trekt samen en ze krijgt geen geluid uit haar mond.
Wat is dit? Dit kan niet! Mijn god, wat doet hij hier!
“Uhh,” mompelt ze.
“Is dat een ja of een nee,” vraagt Tom Kaulitz een beetje nerveus.
“Nee hoor ik uhm had me gewoon even neergelegd om te genieten van die heerlijke stilte.”
“Hmm, ken ik! Daar kan je soms wel behoefte aan hebben, nietwaar?”
“Jahh,” aarzelend kijkt Lienke naar Tom, “Wat doe je hier als ik vragen mag?
Ik bedoel, moet jij niet op tournee zijn?”
“Oh dus je herkent me? Jaaa, we logeren hier even verderop in een hotelletje.
Maar ik besloot even te ontsnappen aan al dat gedoe.
Ik maakte een klein wandelingetje en toen zag ik jou hier liggen.”
“Ooh.”
“Ik ga maar beter weer eens terug! Wie weet zie ik je nog wel eens!”
“Uhm, hehe het klinkt misschien belachelijk
maar zou ik een handtekening mogen,” vraagt ze blozend.
“Nee dat kan zomaar niet, het spijt me..”
“Oh ja oke ik begrijp het wel! Nou, dag dan!”

Tranen vullen haar ogen en net op het moment dat ze wil wegrennen,
neemt Tom haar bij de hand en kust haar.
Lienke beseft niet wat er gebeurt maar laat zich leiden door haar gevoel.
Oh wat is dit heerlijk, dit is haar grootste wens! Ze zou nooit iets mooiers kunnen wensen!


“Lienke? Lienkeee!!”
Lot staat aan het bankje en schudt aan haar arm.
Lienke wordt een beetje verward wakker, haar ogen vol tranen.
“Wie valt er nou in slaap op een bankje! Jij bent me 'r eentje.
Héé, wat is er? Is er iets gebeurd?”
Lienke kijkt om zich heen, was het allemaal een droom?
Tranen rollen over haar wangen en haar hele lichaam schokt van verdriet.
“Ik droomde dat Tom bij me was, hij was zo lief en romantisch en nu blijkt
dat het allemaal een droom was! Lot, ik kan dit niet meer!”
“Oh Lienke toch, alles komt wel goed! Kom mee naar huis,
dan kan je je lekker opwarmen. Maak je maar geen zorgen! Het komt in orde.”
Maar Lienke weet dat Lot dit alleen maar zegt om haar beter te doen voelen.
Het komt nooit meer goed, en dat weten ze allebei.
# Gepost op zondag 30 maart 2008, 11u07
Gewijzigd op zondag 30 maart 2008, 14u52